Het verhaal van Jan Stornebrink. Mijn verhaal begint met het opgroeien in een amsterdams gebroken gezin, alcoholische agressieve vader en een gebroken moeder. Dit heeft de rest van mijn leven bepaald. Vanwege deze achtergrond heb ik 3 jaar gewerk als regionaal coordinator van een landelijk project, ondergebracht bij Humanitas. Ik praat over 1978, 21 jaar oud. Mijn taak was voorlichtingen organiseren met advocate, politie,reclassering en ex-gedetineerden op mn scholen mbt 'delinquentie en de samenleving'.

Daarna ben ik het 'randgroepen' jongerenwerk ingegaan. Mijn langste tijd (ca. 12 jaar) heb ik gewerkt voor de stg Streetcornerwork te Amsterdam. De 4 eerste jaren van mijn in dienst treding heb ik de hbo opleiding Social Cultureel Werk afgerond (specialisatie randgroepenwerk). Daarna nog enkele jaren gewerkt in het reguliere jongerenwerk. In al die tijd heb ik talloze activiteiten en projecten georganiseerd. Helaas werd ik ongeneeslijk ziek, 'chronisch pijn syndroom en polyneuropthie'. Dit heeft mijn hele leven omgegooid en op een gegeven moment de pijn ondraaglijk geworden. Uiteindelijk ben ik na terecht gekomen in de GZZ.

Gescheiden en los van elke sociale binding kwam ik uiteindelijk in Enschede terecht. Na 2,5 jaar (gewoond in het vriendenhuis en het pension) vond ik eindelijk weer een plek die ik 'thuis' kon noemen. Ik behoor tot de eerste bewoners van Wopit aan de Javastraat in Enschede. Een compleet nieuw opgeleverde locatie ism Ten Hag. Een geweldige plek om te wonen, het coaching team geweldige mensen. Door mijn fysieke handicap kan ik niet deelnemen aan de sportactiviteiten georganseerd door Wopit. Na enige tijd vroeg een van de coaches of ik zin had in een partij schaken. Ik kende het spel, wist de zetten en nog wat basis dingen. Hetzelfde goldt voor de coach. We schaken nu ruim 2,5 iedere week en daaruit is mijn passie voortgekomen. Door de tijd heen ben ik met steeds meer coaches en members gaan schaken.

Ons schaakteam bestaat nu uit 6 members en 4 coaches en onderling wordt menig partij schaak gespeeld. Bij mij persoonlijk heeft het relatie tussen mij en de coach een enorme positieve boost gegeven. En tastbaar bewijs dat schaken een goede optie is om mede in zetten in de zorg ter bevordering van het herstel en weerbaarheid. Nu zet ik mijn voor anderen in de zorg met dezelfde behoeften. Jan Stornebrink.

Het verhaal Geert Meuffels. Mijn naam is Geert Meuffels, ik werk als ervaringsdeskundige bij Stichting WOPiT. Schaken is voor sommige mensen met psychische kwetsbaarheid een mooie manier om in contact te komen met andere mensen. Dat kan een belangrijke schakel worden in een herstelproces. Voor mijzelf is schaken een bijzonder mooi spel dat vanuit relatief eenvoudige regels een enorme complexiteit aan variaties kan bieden. Hoewel mijn eigen niveau misschien niet zo hoog is kan ik enorm genieten van de verrassingen die het spel brengt. Ik denk dat deze vereniging mensen kan samenbrengen en vooruit helpen in een zoektocht naar een plek in de maatschappi

Het verhaal van Hessel Leverink. Via via kreeg ik een link doorgestuurd over een schaaktoernooi dat werd georganiseerd. Dat wekte meteen mijn interesse, dus ik heb me direct ingeschreven en eigenlijk net zo snel besloten om lid te worden. Kort daarna werd ik al vriendelijk en enthousiast opgebeld, wat meteen een warm en welkom gevoel gaf.

Ik ben ook lid van de Goorse Schaak Club, waar ik iedere dinsdagavond met veel plezier speel. Schaken is voor mij meer geworden dan alleen een spel. In een periode waarin ik door een ongeluk thuis kwam te zitten en in de ziektewet belandde, ben ik gaan nadenken over mijn leven. Ik heb te maken gehad met verslavingen en merkte dat, als ik echt iets wilde veranderen, ik ook mijn gewoontes, omgeving en tijdsbesteding moest aanpakken.

In die zoektocht heb ik het schaken ontdekt. Wat begon als iets om de tijd te vullen, groeide al snel uit tot een echte passie. Het spel geeft rust, focus en uitdaging. Precies wat ik nodig had. Daarnaast zocht ik ook de verbinding met anderen, en zo ben ik uiteindelijk bij de GSC en deze schaakvereniging terechtgekomen.

Wat deze club voor mij bijzonder maakt, is de omgeving: mensen met verschillende achtergronden en interesses komen hier samen met één gedeelde passie: SCHAKEN. Het is een plek waar je jezelf kunt zijn, waar je nieuwe mensen ontmoet en waar je op een positieve manier met je tijd bezig bent. Voor mij zijn dat drie essentiële pijlers geweest in het doorbreken van oude, ongezonde patronen en het opbouwen van nieuwe, sterke gewoontes.

Schaken heeft mij niet alleen plezier gebracht, maar ook structuur, weerbaarheid en een nieuw perspectief. En dat maakt het voor mij van grote waarde.

Het verhaal van Loes Wentink. Mijn naam is Loes Wentink. Ik ben 21 jaar oud en ik ben een member bij wopit. Mijn verhaal, ondanks mijn relatief jonge leeftijd, is al best lang. Ik ben in mijn tienerjaren gediagnostiseerd met autisme. Dit heeft toen voor veel duidelijkheid gezorgd. Vooral in het aspect waarom ik anders ben dan de meeste leeftijdsgenoten op bijvoorbeeld school en sport. Ik ben, doordat ik anders ben, veel gepest door mijn leeftijdsgenoten. Hierdoor was aansluiting niet goed te vinden. Schaken was altijd een plek voor mij waar ik makkelijker met mensen kon praten en schaken natuurlijk. Maar het werd moeilijker op latere leeftijd om naar toernooien te gaan vanwege problemen met leeftijdsgenoten. Hierom ben ik erg blij met deze vereniging. Ik ben momenteel een student aan de Universiteit Twente en ik studeer Electrical Engineering. Maar de aansluiting hier vinden is ook erg moeilijk. Dat maakt de mogelijkheid van deze vereniging nog mooier voor mij; zodat ik zonder nerveus te hoeven zijn voor andere mensen, toch wat leuks kan doen. Loes.

Het verhaal van Britt D. mijn verhaaltje: Schaken is niet alleen een spelletje, maar het is ook erg goed voor je herstel. Door te schaken leer je om je beter te concentreren. Je oefent hoe je stap voor stap een probleem oplost. Je bent gezellig onder de mensen, maar je hoeft niet de hele tijd diepe gesprekken te voeren. Dat praat een stuk makkelijker. Soms verlies je of gaat een zet mis. Bij schaken leer je om dan rustig te blijven, na te denken en weer vooruit te kijken. Het helpt je om je hoofd weer scherp te krijgen en je sterker te voelen, terwijl je gewoon een leuk spelletje doet in alle gezelligheid. Door schaken in te zetten in de ggz kan dit rust en duidelijkheid bieden. Ik merk dat dit zorgt voor een laagdrempelige verbinding. Dit mag er bij mij in.

Ik ben Didier, 34, docent Muziektheorie, en mijn brein kan nogal actief blijven. Schaken helpt me om die grijze massa een beetje af te matten op een leuke manier, die ik kan delen met mensen van alle leeftijden en culturen.